สารพันเห็ด, เห็ดเผาะ

ปลูกเห็ดเผาะ (เห็ดเหียง) แบบยั่งยืนไม่กลัวแล้ง

NULL

                เกษตรกรรมที่ยังยืนหลายอย่างสามารถเลียนแบบมาจากการให้ผลผลิตของป่าซึ่งให้ผลผลิตทั้งหลายทุกปีอย่างสม่ำเสมอที่เริ่มทำได้ผลและจะนิยมทำกันแพร่หลายขึ้นอย่างหนึ่งคือ การปลูกเห็ดป่าที่อยู่ร่วมกับรากต้นไม้เป็น ๆ เช่น เห็ดเผาะ เห็ดผึ้ง เห็ดไค เห็ดแดง เห็ดน้ำหมาก เห็ดขมิ้น ฯลฯ เป็นต้น เห็ดเผาะมีชื่อเรียกได้อีกหลายชื่อตามภูมิภาค เช่น เห็ดถอบ เห็ดเหียง (ภาคเหนือ) เห็ดพะยอม (ภาคใต้) และเห็ดสะแบง เหี่ยง หรือสะแบง พะยอม กระบาก ชาด ฯลฯ เป็นต้น

fiogf49gjkf0d

                มีตัวอย่างผู้ปลูกยางนาเพียง 2-3 ปีก็เริ่มเก็บเห็ดได้ระยะต้นฝนและเก็บได้ทุกปีต่อมา เช่น กลุ่มอินแปง จ. สกลนคร สวนป่ายางนา ยางสะแบง ของคุณอดุลย์ ดีอ้อม อำเภอรัตนบุรี จ. สุรินทร์ ซึ่งนอกจากเห็ดเผาะแล้ว ยังใช้ต้นไม้เหล่านี้ผลิตเห็ดผึ้ง (หรือเห็ดห้า เห็ดตับเต่า) เห็ดน้ำหมาก ฯลฯ อีกด้วย เห็ดช่วยทำให้ต้นไม้ทนแล้ง โตเร็ว ทนโรคพืช ส่วนเห็ดได้รับอาหารจากรากพืชส่วนหนึ่งกับจากปุ๋ยอินทรีย์คือใบและเศษพืชผุหรือปุ๋ยคอกอีกส่วนหนึ่ง ดังนั้นการใช้ปุ๋ยอินทรีย์จึงช่วยเพิ่มเห็ดได้


                เมล็ดไม้ตระกูลยางจะแก่และหล่นจากต้นช่วงปลายแล้งต่อกับต้นฝน ต้องนำมาเพาะทันที ถ้าเก็บไว้นานความงอกจะหมดไป ใส่เชื้อเห็ดแก่รากพืชโดยเอาดอกเห็ดแก่มาผ่าแล้วขยำกับน้ำ หรือตีปั่นในเครื่องปั่นน้ำผลไม้ รดลงที่โคนรากต้นไม้ หรือเปิดดินก่อน รดน้ำเชื้อ กลบดิน ถ้าหาดอกเห็ดจริงไม่ได้สามารถสั่งซื้อเชื้อเห็ดเผาะ เห็ดผึ้ง ที่เลี้ยงบนวุ้น นำมาตีปั่นแล้วผสมน้ำไปรดโคนต้นไม้ก็ได้ (ไพบูลย์ พูลทอง 08-1729-2355) เชื้อเห็ดที่ลงไปที่โคนรากจะค่อย ๆ ลามไปสู่ปลายราก แล้วเริ่มเกิดเห็ดใน 1-2 ปีต่อมาและเกิดใหม่ทุกปี สามารถทำได้แม้กับต้นไม้เพียงต้นเดียว แต่หากมีการปลูกต้นไม้เพิ่มขึ้น มีรากเพิ่มขึ้นก็สามารถเกิดเห็ดเพิ่มขึ้นตามมา ตราบใดที่ต้นไม้ยังมีชีวิตอยู่ก็เกิดเห็ดทุกปีตลอดไป


ที่มา  :  ดีพร้อม ไชยวงศ์เกียรติ. นสพ.เดลินิวส์  ฉบับที่  20,951  วันพฤหัสบดีที่ที่ 22  กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 หน้า 10.

Leave a Reply

ที่อยู่อีเมลของคุณจะไม่ถูกเผยแพร่ ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *